Saturday, February 27, 2010

ప్రేమ

రొండు హృదయాలు ఒకే పన్‌థాన పయనించుట ప్రేమ అట. ముళ్లపూడివాడు చెప్పాడు.
లోకం దారికి హైజాక్‌ కావడమే ప్రేమ.
దేవుని వలెనే ప్రేమయు లేదు అంటాడు సౌదా.
లేదు లేదు లేదు, లేదా?

***

పార్వతి దేవదాసు పెళ్లి జరిగితే ఏమయ్యేదిట?
సి ఎస్సార్‌ ఇంట్లో కాక సావిత్రి  ఏ ఎన్నార్‌ ఇంట్లో అంట్లు తోమేదిట!
మల్లీశ్వరీ నాగరాజూ కూడా అంటే. కోతికొమ్మచ్చులు మానేసి పిల్లల్ని కన్నారట అంతే.

పెళ్జి జరిగితే అంతే. దే లివ్‌డ్‌ హేపీలీ ఎవరాఫ్టర్‌- సుఖంగా జీవించి పారేస్తారు.

***

ప్రేమ అంటే వొకళ్లకోసం వొకళ్లు ఏడవడం, వొకళ్ల పిల్లల్నివొకళ్లు కనడం, వొకళ్ల బరువును వొకళ్లు మోయడం, వొకళ్ల సాన్నిధ్యాన్ని మరొకరు కలవరించడం.
ప్రేమ అంటే వొకళ్లనొకళ్లు ఏడిపించడం, పిల్లల్ని పెంచలేక ఇద్దరూ ఏడ్వడం, వొకళ్లకొకళ్లు బరువుకావడం, వొకరినుంచి వొకరు విడిపోవడం.
ప్రేమ అంటే వొకరినొకరు సంపూర్ణంగా కోరుకోవడం, వొకరితో మరొకరు సంపూర్ణం కావడం, వొకరిపైవొకరు వసంతం చల్లుకోవడం, వొకరికొకరు నిఘంటువు కావడం.

ప్రేమ అంటే వొకరిని మరొకరు నిశ్శేషం చేయడం, పిల్లిలో ఎలక ఐక్యం కావడం, వొకరినొకరు అపార్థంచేసుకోవడం, వొకరిపై వొకరు బురద చిందించడం, వొకరికొకరు నారికేళపాకం కావడం

***

తిలక్‌ తిలక్‌ నువ్వు బాగా చెప్తావు బద్ధవైరం లాంటి ప్రేమగురించి
పురాణాలూ పురాణాలూ మీరు బాగా చెప్పారు కత్తిగట్టి జయవిజయులు సాధించిన సాయుజ్యం గురించి
రాత్రి చీకటి బ్రాకెట్‌ మరీ ఇరుకవుతుందని రఘునాథం బలే అన్నావు!

***

పెళ్లిలో దూకి ఆత్మహత్య చేసుకునే ప్రేమల గురించి చెప్పడం లేదు; అసలు ప్రేమే ఒక ఆత్మహత్య.
పెళ్లి తప్పనేవాళ్లు, కుటుంబాలు తప్పనేవాళ్లు కూడా ప్రేమ కరెక్టంటారు. వొకళ్లకళ్లలోకి వొకళ్లు పాతాళాల లోతు చూడాలంటారు. వొకరి మనసులకు మరొకరు ఊకొట్టాలంటారు. వొకరి నిద్రలకు మరొకరు జోకొట్టాలంటారు.  ఒకరి విజయగాథలకు మరొకరు జైకొట్టాలంటారు. రాత్రిళ్లు 'ప్రేమేసి' కావులించుకుంటే 'భయపడ్డావా' అని అడక్కుండా మరింతగా హత్తుకుంటే రాజేశ్వరి అమీర్‌తో లేచిపోయేది కాదంటారు. భావుకత్వం వొండుకుని, కంపానియన్‌షిప్‌ను వొడ్డించుకుంటే ప్రేమ భుక్తాయాసంతో త్రేన్చవచ్చునంటారు.

భక్తీ, మూఢభక్తీ లేనట్టే మంచి ప్రేమా, చెడ్డప్రేమా కూడా లేవు.
భగ్నప్రేమికుల విషాద యోగం ఒక ఆత్మవంచనా భ్రమ.
విజయప్రేమికుల  ఉత్సాహం ఒక పరవంచనాభ్రమ.

***

కుటుంబం కూడా ఒక మతం అంటాడు సౌదా.
ఆ మతంలో దేవుడు ప్రేమే.
పెళ్లి వంటి యజ్ఞయాగాదులు చేసినా, శుద్ధప్రేమవాదం వంటి మధురభక్తిని ఆశ్రయించినా మతం మతమే
.


( ఇది చాలా పాత కాలమ్. 1992  లో ఆంధ్ర జ్యోతి  ఆదివారం అనుబంధంలో రాసిన 'సింగిల్ కాలమ్' లో ఇది ఒక వారం రచన.)

Sunday, February 21, 2010

ఎటువంటి ప్రజలకు ఎటువంటి నేతలు!

ఒక వార్తాచానెల్ వారు కరీంనగర్‌లో ఏర్పాటు చేసిన చర్చా కార్యక్రమంలో జిల్లాకు చెందిన ఒక సీనియర్ తెలంగాణ నాయకుడు మాట్లాడుతూ ప్రత్యేక రాష్ట్రం ఎందుకు కావాలో వివరంగా చె ప్పారు. వై.ఎస్. అనుయాయివర్గంలో ఆయన కూడా ఒక ముఖ్యులు. వై.ఎస్. హయాంలో తెలంగాణ నాయకులకు ఏ పని కావాలంటే ఆ పని జరిగేదని, అటువంటి మహానాయకుడు లేనందున తెలంగాణకు న్యాయం కావాలంటే ప్రత్యేక రాష్ట్రమే మార్గమని ఆయన అన్నారు. ఇప్పటి ముఖ్యమంత్రో, పార్టీ అధిష్ఠాన వర్గమో ఆయనను చేరదీసి పను లు జరిపించుకోవడానికి వెసులుబాటు కల్పిస్తే ఆయన నిబద్ధత మారుతుందేమోనని వినేవాళ్లకు సహజంగానే అనుమానం కలిగింది.

పనులు జరుగుతాయని, కాంట్రాక్టుల బకాయి బిల్లులు పాస్ చేయించుకోవచ్చునని, మంత్రివర్గ విస్తరణలో తెలంగాణ కోటాలో స్థానం దొరుకుతుందేమోన ి, 1969 ఉద్యమం ముగిసాక పీవీకి ఇచ్చినట్టు ఇప్పుడు కూడా కేంద్రం వెనక్కితగ్గి తెలంగాణకు ముఖ్యమంత్రి పదవి ఇస్తే అది తనకే దక్కుతుందని, ప్రత్యేక రాష్ట్రం వస్తే తమ పార్టీ వెనుకబడకూడదని- ఇలా రకరకాల కారణాలతో ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఉద్యమంలోకి సరికొత్తగా దూకిన పెద్దలెందరో ఉన్నారు. కొత్తగా మతం పుచ్చుకున్నవారికి ఆచారం ఎక్కువన్నట్టు- ఇట్లా కొత్తగా వీర ఉద్యమకారులైనవారంతా అరివీరభయంకరమైన ప్రసంగాలు, భీషణ ప్రతిజ్ఞలు చేస్తూ వచ్చారు.

వీరితో లాభం లేదు లెమ్మని నిశ్చయానికి వచ్చిన వారిలో కొత్త ఆశలు కలిగేలా సరికొత్త వెన్నెముకను ఝళిపిస్తూ వచ్చారు. వారందరూ శనివారం నాడు అసెంబ్లీలో బడ్జెట్ ప్రసంగాన్ని శ్రద్ధగా ఆలకిస్తూ, రాష్ట్ర అభివృద్ధి మీద మనసు లగ్నం చేశారు. మరి కొందరు ఊళ్లోనే ఉండి మొహం చాటేశారు, మరికొందరు తమ ముఖారవిందాలను ఢిల్లీలో భద్రపరుచుకున్నారు.

ఇక, ఎప్పుడో ఒకసాి వచ్చే నీలిచంద్రుడిలాగా ప్రత్యక్షమై, కత్తి నాలుకలతో నిప్పుమాటలతో,

Saturday, February 20, 2010

బొమ్మల బోనం

( తెలంగాణా ఉద్యమం నేపథ్యంలో  ప్రముఖ వ్యంగ్య చిత్రకారుడు శేఖర్ గీసిన చిత్రాల పుస్తకం ' గిదీ  తెలంగాణ!'  విడుదలయింది. ఆ పుస్తకానికి రాసిన ముందుమాట ఇది)
 
శేఖర్‌ కార్టూన్లలోని నైశిత్యం  నాకు ఇష్టం. ముఖ్యంగా చంద్రబాబు నాయుడు అధికారంలో ఉన్నకాలంలో ఆయన వేసిన కార్టూన్లు చాలా పదునుగా, తీవ్రంగా ఉండేవి.  ఏదో ఒక ప్రదర్శనలో ప్రపంచబ్యాంకు సంస్కరణలు, చంద్రబాబు పాలన పై శేఖర్‌ కార్టూన్లు చూసి చాలా ప్రేమ కలిగింది. ఆయన కార్టూన్‌ కలం వైఎస్‌  హయాంలో అన్ని వంకరలు పోలేకపోయిందని నా అభియోగం. వై.ఎస్‌.హయాం అర్థంతరంగా ముగిసిపోకుండా ఉండి ఉంటే,   ఈపాటికి  శేఖర్‌ కార్టూను ఘాటు రోడ్డెక్కి ఉండేవేమో?

తెలంగాణ కార్టూనిస్టులతో ఉన్న చిక్కేమిటంటే, విమర్శమీదున్నంత దృష్టి, వెటకారం మీద, వ్యంగ్యం మీద ఉండదు. తెలంగాణ జీవితంలో గాంభీర్యం ఒక లక్షణం అనుకుంటాను. ఇక్కడి సాహిత్యంలో సైతం వ్యంగ్య రచనలు, హాస్య రచనలు తక్కువ.  తెలంగాణ భాషలోనే వ్యంగ్యం సాధ్యం కాదని వాదించేవారున్నారు కానీ,  తెలంగాణ స్థానిక వ్యంగ్యం ప్రధానస్రవంతి సాహిత్యంలోకి రాలేదనడం నిజం. తెలుగు మాట్లాడే అన్ని ప్రాంతాల వారికీ- హాస్య, వ్యంగ్య స్ఫూర్తి అర్థమయ్యే వక్రచిత్రాన్ని రచించాలంటే సాధ్యమేనా అని అనుమానం కలుగుతుంది. అందుకని 'అధికార'భాషలోని వెటకారాన్నే అందరూ ఆస్వాదించడం నేర్చుకున్నారు.  తెలంగాణ ప్రాంత కార్టూనిస్టులకు  అధికార ఆంధ్రభాషా సాహిత్యాలతో పెద్దగా అనుబంధం లేకపోవడం వల్ల కూడా  ప్రధానస్రవంతి కార్టూన్‌లో పూర్తి సాఫల్యం పొందలేకపోతున్నారనిపిస్తుంది.  ఒక్క శ్రీధర్‌ మాత్రమే ఈ పరిమితిని అధిగమించి  హాస్యం, వ్యంగ్యం, వెటకారం మేళవించిన కార్టూన్లను సృష్టించగలిగారు. శంకర్‌ కూడా గీత మీద దృష్టి పెట్టి అద్భుతాలు సృష్టిస్తున్నాడుకానీ వ్యాఖ్య ను దానికి దీటుగా ఉంచలేకపోతున్నారు.

తెలంగాణ అంశం హాస్యస్ఫోరకమైనదికాదు. అందులో తీవ్రమైన విమర్శకు వాదానికీ తావున్నంతగా అపహాస్యానికి ఆస్కారం లేదు. తెలంగాణ అంటే పోరాటమని, పోరాటమంటే  నెత్తుటినీ దుఃఖాన్నీ పోరాటాన్నీ కలిపి చిత్తప్రసాద్‌ గీసిన బొమ్మలనీ మనకు గుర్తొస్తుంది. ఇప్పటి తెలంగాణ పోరాటం గురించి కార్టూన్లు వేయదలచుకున్న శేఖర్‌కు చిత్తప్రసాద్‌ మనసులో ఉన్నాడు. తెలంగాణను రగిలిస్తున్న వైరుధ్యాల గురించి ద్వంద్వాల గురించి కొన్ని కార్టూన్లు, తెలంగాణను వెలిగిస్తున్న సంస్క­ృతీ విశేషాల గురించి కొన్ని చిత్రాలు ఆయన ఈ పుస్తకంలో వేశారు. శేఖర్‌కు సహజమైన కర్కశమైన విమర్శ  ఈ బొమ్మల్లో కనిపిస్తుంది. ఆయనకు పుట్టినగడ్డ మీద ఉన్న ప్రేమ ఎలాగూ వీటిలో తొణికిసలాడుతోంది.

తెలంగాణసాయుధ పోరాటం లాగానే , నేటి తెలంగాణ పోరాటంలో కూడా నెత్తురూ కన్నీరూ కలగలసి ఉన్నాయి. వాటికి తోడు నైసర్గికమైన సాంస్క­ృతిక పరిమళం కూడా ఈ యుద్ధరంగాన్ని ఆవరించి ఉంది. శేఖర్‌ బొమ్మల్లో  ఆ పరిమళభరిత జీవనపోరాటమే ప్రతిఫలిస్తోంది.

Thursday, February 18, 2010

అచ్చమాంబ : మనకు తెలియని మన చరిత్ర

 (సంగిశెట్టి శ్రీనివాస్ సంపాదకత్వంలో త్వరలో రానున్న కథాసంకలనం "" భండారు అచ్చమాంబ: తొలి తెలుగు కథానికలు'' కు రాసిన ముందుమాట ఇది. ఈ పుస్తకం ద్వారా అచ్చమాంబ రాసిన తెలుగుకథలు పది సుమారు శతాబ్దం తరువాత తెలుగుపాఠకులకు అందుబాటులోకి రానున్నాయి. )

 తెలుగు కథాసాహిత్యం ఆవిర్భావం గురించి దీర్ఘకాలం చెలామణీలో ఉన్న అభిప్రాయాలను తలకిందులు చేసిన రచయిత కథల పుస్తకం ఇది. గొప్పకథలూ అద్భుతమైన కథలూ కాకపోవచ్చును కానీ,  ఈ రచనలన్నీ సాహిత్య చరిత్రను కొత్తగా చూడడానికి, ఇంతకాలం అదృశ్యంగా ఉన్న లంకెలను కనుగొనడానికి పనికివచ్చేపాఠ్యాలు.  ఈ కథలు రాసిన కాలం ఒక ఆశ్చర్యమయితే,  రచయిత స్త్రీ కావడం మరో విశేషం. ఈ రెండూ కాక- రచయిత నేపథ్యం, సంచరించిన ప్రాంతాలు, స్వీకరించిన ప్రభావాలు పూర్తి విభిన్నం. రచయితకు దొరకవలసిన పరిగణన ఇంత కాలం లభించకపోవడానికి పై మూడు అంశాలూ కారణమైనప్పటికీ, మూడో అంశమే ముఖ్యకారణంగా కనిపిస్తున్నది.
 
  కొమర్రాజు అచ్చమాంబగా పుట్టి, భండారు అచ్చమాంబగా మారిన ఈ రచయిత (1874 -1905) పుట్టడం మాతామహుల ఇంట్లో కృష్ణాజిల్లాలో అయినప్పటికీ, బాల్యం మునగాల పరగణాలో, నల్లగొండ జిల్లాలో సాగింది. మొదటి భార్య మరణించిన మేనమామ భండారు మాధవరావుతో పదేళ్లు కూడా నిండని వయస్సులో  వివాహం జరిగాక సెంట్రల్‌ ప్రావిన్సెస్‌లోని నాగపూర్‌కు ఆమె తరలివెళ్లారు. ఆ తరువాత ఆమె జీవితమంతా మహారాష్ట్రంలోనే. తనతో పాటే నాగపూర్‌కు వచ్చిన తమ్ముడు కొమర్రాజు వెంకట లక్ష్మణరావు చదువుకుంటుంటే, అతని పక్కనే కూర్చుని తాను కూడా చదువుకున్నారు. అట్లా హిందీ, మరాఠీ, బెంగాలీ, గుజరాతీ, తెలుగు భాషలు నేర్చుకున్నారు. సంస్క­ృతం తో కూడా కొంత పరిచయం సంపాదించారు. భర్త మాధవరావుకు ఆడవాళ్లు చదువుకోవడం ఇష్టం లేకున్నప్పటికీ, ఆయనను ఒప్పించి తన ఇష్టాన్ని నెరవేర్చుకున్నారు. ఆమె మీద మహారాష్ట్రంలోని జనజాగరణ ఉద్యమం ప్రభావం, మరాఠీ సమకాలీన సంస్కరణవాద సాహిత్యం ప్రభావం కనిపిస్తాయి. ఆమె ఎప్పుడు రచనా వ్యాసంగం మొదలుపెట్టారో ఖచ్చితంగా చెప్పలేము కానీ, 1898 నుంచి ఆమె రచనలు ప్రారంభించినట్టు కనిపిస్తోంది. అప్పటినుంచి ఆరు సంవత్సరాల పాటు, ఆమె తెలుగులో రచనలు చేశారు.   ఇప్పటివరకు దొరికిన రచనల ప్రకారం ఆమె మొదటి కథ 'గుణవతి యగు స్త్రీ' 1901లో ప్రచురితమైంది. మనకు తెలిసినంత వరకు తెలుగులో మొట్టమొదటి కథ ఇదే.
 
  మొట్టమొదటి కావ్యమేది, కథ ఏది, నవల ఏది, ఎప్పుడు వంటి ప్రశ్నలు - సాహిత్యచరిత్రలో తరచు తప్పుడు శోధనలకు, నిర్ధారణలకు కారణమవుతున్నాయి.  రచయితలకో వారి రచనలకో కిరీటాలు తొడగడానికి  ఆ ప్రశ్నలు పనికివస్తున్నాయి తప్ప, చారిత్రకదృష్టికి దోహదం చేయడం లేదు. వ్యక్తులో, ఒక సంఘటనో చరిత్రను మలుపుతిప్పుతాయని, తిప్పుతారని భావించే దృష్టి నుంచి తారీఖుల వివేచన వస్తుంది. పరిస్థితులు పరిపక్వం కానిదే, తగిన భావవాతావరణం సిద్ధం కానిదే ఏ ఒక్క మార్పూ అవతరించదు. కాలం నాడిని పట్టుకుని ద్రష్టగా, మార్గదర్శిగా ముందుకు రాగలగడం వ్యక్తుల సొంత ప్రతిభా చొరవా కావచ్చునేమో కానీ, మొత్తం ఘనత వారికే చెందదు.  ఆంధ్రమహాభారతం వంటి రచన అంతకు ముందు ఎటువంటి సన్నాహాలూ పూర్వరచనలూ లేకుండా రావడం సాధ్యం కాదన్న అవగాహన లేకుండా నన్నయకు మనం ఆదికవి బిరుదు ఇచ్చాము. లభ్యమో అలభ్యమో ఖండికలో కావ్యాలో శాసనాలో ఏవో వెయ్యేళ్ల పూర్వరంగం నన్నయకు ముందు తెలుగుసాహిత్యానికి ఉన్నదని తరువాత తరువాత కనుగొన్నాము. అట్లాగే, తెలుగులో తొలి కథ కానీ కథానిక గానీ 1910లో గురజాడ 'దిద్దుబాటు'

Sunday, February 14, 2010

ఎంత చెడ్డా కమిటీతోనూ కొంత లాభం

     మంచిదో చెడ్డదో కమిటీ వచ్చేసింది. నిర్ణీత సమయానికి నివేదిక ఇస్తామని కమిటీ పెద్ద మాట ఇచ్చారు. సమైక్యాంధ్రవాదుల స్పందనలు చూస్తే వారికి కమిటీ పై పెద్దగా అభ్యంతరాలున్నట్టు కనిపించడంలేదు. ఇదంతా మోసమని, కథను మళ్లీ మొదటికి తేవడమని, కాలయాపన చేసి కోల్డ్‌స్టోరేజిలోకి నెట్టడమని భావిస్తున్న తెలంగాణవాదులు నిరసనలు చెబుతున్నారు.  ఇప్పటిదాకా కెమెరాల ముందు కంచుకంఠాలను మోగించిన ప్రధాన పార్టీల రాజకీయ నాయకులు కొందరు జారుకోవచ్చు, వారిని చూసి మరికొందరు నోరుమెదపకపోవచ్చు, కొందరు మాటవరస నిరసనలు తెలపవచ్చు. భవిష్యత్తును దృష్టిలో పెట్టుకుని కొందరు ఇప్పడే తీవ్ర నిర్ణయాలు తీసుకోవచ్చు. రాజకీయ గణితంతో, జూదక్రీడతో నిమిత్తం లేని శక్తులు, విద్యార్థులు, ఉద్యమంలో స్వచ్ఛందంగా పాల్గొంటున్న ప్రజలు ఏో రూపంలో ఒత్తిడిని కొనసాగిస్తూ ఉండవచ్చు. వారితో గొంతు కలుపుతున్నట్టు ప్రత్యేకవాద రాజకీయనేతలు 'మమ'అనవచ్చు. కమిటీ అధ్యయనం, అభిప్రాయసేకరణ సాగుతున్నంతకాలం ఈ నేపథ్య కల్లోల సంగీతం వినిపిస్తూనే ఉండవచ్చు.

      ఎవరు ఒప్పుకున్నా ఒప్పుకోకపోయినా- కమిటీ వల్ల కొంత మంచి జరిగే అవకాశమున్నది. కేంద్ర ప్రభుత్వం చిత్తశుద్ధిని శంకించేవారికి వారి కారణాలు వారికి ఉన్నా యి కానీ, ఎంతో కొంత శాతం కేంద్ర ప్రభుత్వం నిజాయితీతోనే ఈ ప్రక్రియ సాగిస్తూ ఉండవచ్చు. కమిటీ అధ్యయనం ఫలితాలు నిజంగానే సమస్యకు పరిష్కారాన్ని సాధించవచ్చు. కాబట్టి, కమిటీ చేసే శోధనను బహిష్కరించినందువల్ల

Sunday, February 7, 2010

డబల్ మీనింగ్ చిదంబరం

వారికోమాట వీరికో మాట చెప్పడం పాలక రాజకీయాల్లో భాగమే కానీ, ఒకే మాట ఇద్దరికీ వేరువేరు అర్థాల్లో చెప్పవలసి రావడం కేంద్ర ప్రభుత్వం నెలన్నరగా ప్రాక్టీసు చేస్తోంది. శ్లేషరచనలో ఇంతటి ఘనాపాటీలయిన అధికారగణాన్ని అభినందించి తీరాలి. వైరుధ్యాలని వెన్నెముకగా ధరించానని  కవి అజంతా  కవితాత్మకం గా చెప్పారు కానీ, మంత్రి చిదంబరం దాన్ని ఆచరించి చూపిస్తున్నారు. మాటల వెను క దాక్కునే విద్య ఎప్పుడో ఒకప్పుడు వికటించే ప్రమాదం ఉన్నదన ఆయనకు తెలియక కాదు. పరిష్కారమంటే సమస్యను వాయిదా వేయడమేనని ఆధునిక రాజనీతి చెబుతున్నది కాబట్టి ఇప్పటికీ గండం గడిస్తే చాలును, అదే నూరేళ్ల ఆయుష్షు.

జస్టిస్ శ్రీకృష్ణ కమిటీ అవతరణకు కారణాలేమిటి? అని తరచిచూస్తే సమాధానపడే సమాధానం దొరకదు. అరవయ్యేళ్ల తెలంగాణ ఆకాంక్ష,, నలభయ్యేళ్ల కిందటి మొదటి ఉద్యమం, పదిహేనేళ్లుగా  సాగుతూ నెలన్నరగా ఉధృతమైన మలి ఉద్యమం- వీటి ఫలితంగా కమిటీ వచ్చిందా? లేక డిసెంబర్9 నాడు చిదంబరం చేసిన తెలంగాణ ఏర్పా టు ప్రకటనకు తెలంగాణేతర ప్రాంతాలలో వచ్చిన ప్రతిస్పందన వల్ల వచ్చిందా? ఇది తెలంగాణ ప్రజల విజయమా, తెలంగాణేతర ప్రజల విజయమా? ఒకరు సంతోషిస్తే, మరొకరు విచారపడితే దాని ఆధారంగా కమిటీ మంచిచెడ్డలను బేరీజు వేయవచ్చు. కానీ ఇద్దరూ రెండు ప్రాంతాలలో సందేహంలోనే ఉన్నారెందుకు? ఇద్దరూ రెండు ప్రాంతాలలో సంతృప్తి చెందుతున్నారెందుకు? ఈ కమిటీ కాలయాపనకు, ఉద్యమాన్ని నీరుకార్చడానికి అని తెలుగుదేశం తెలంగాణవాదులు అనుకుంటుంటే, ఇది రాష్ట్ర విభజనకే ఉద్దేశించిందేమోనని  తెలుగుదేశం  సమైక్యవాదులు అనుమానిస్తున్నారు. పరవాలేదు,  కమిటీతోనే తెలంగాణ వస్తుందని కాంగ్రెస్ తెలంగాణవాదులు హామీ ఇస్తుంటే, సమైక్యవాదుల విజయమే కమిటీ అని కాంగ్రెస్ సమైక్యవాదులు ధీమాగా ఉన్నారు.

రేపో ఎల్లుండో శ్రీకృష్ణ క మిటీ విధివిధానాలు ఖరారు అవుతాయి. తెలంగాణ ఏర్పాటు కోసం కమిటీయా, తెలంగాణ సాధ్యాసాధ్యాల నిర్ధారణకు కమిటీయా, సమైక్య ఉద్యమం పర్యవసానంగా ముందుకు వచ్చిన