Tuesday, December 14, 2010

ఏలినవారికి ఏకాంత భంగం!

ప్రపంచీకరణ తొలిరోజుల్లోని పారవశ్యం గుర్తుందా? ఎల్లలన్నీ కల్లలైపోతాయి. లోకపు పిడికిలి ముడుచుకుపోతుంది. చెక్‌పోస్టులులేని అంతర్జాతీయ ర హ దారులు విస్తరిస్తాయి. చరిత్ర ముగిసిపోతుంది. నాగరికతల మధ్య అంతిమ యుద్ధం మొదలవుతుంది. స్థల కాలాలకు అర్థాలు మారిపోతాయి. వేళ్లు తెగిన సమూహాలు కొత్తకొత్త స్నేహాలతో వర్చువల్ కమ్యూనిటీలు అవతరిస్తాయి. ఫ్లైబైనైట్ వైమానికులు మార్కెట్లను బ్రీఫ్‌కేసుల్లో మోసుకు తిరుగుతారు. అమెరికా అయినా ఆఫ్రికా అయినా, హూస్టన్ అయినా హైదరాబాద్ అన్ని భాషల్లోనూ అ అంటే అభివృద్ధే. గ్రోత్‌రేట్ రేసుల్లో అందరికీ రెండంకెల పతకమే. అన్ని భవనాలమీదా డాలర్ పతాకమే. హద్దులులేని సంపదలో ప్రపంచం ఓలలాడుతుంది. లాభం అట్టడుగులకు ఇంకిపోయి బడుగులు సైతం బాగుపడతారు.

మరి అదంతా జరిగిందా? కొంత జరిగింది, కొంత జరగలేదు. ప్రక్రియ జరుగుతూనే ఉంది, ఫలితం భిన్నంగా ఉంది. అనుకున్నవి కాక అనుకోనివి కూడా జరిగా యి. సంక్షేమం స్థానంలో లాభం వెలిసింది. పేదలకు సబ్సిడీలుపోయి పెద్దలకు రాయితీలు వచ్చాయి. హత్యలు తగ్గి ఆత్మహత్యలు పెరిగాయి. స్వతంత్ర దేశాల గుండెల మీద పరమ స్వతంత్ర సంస్థానాలు వెలిశాయి. భూగర్భంలో దాక్కున్న వనరులకు కూడా రెక్కలు వచ్చాయి. తీర ప్రాంతాలపై పెట్టుబడుల సునామీ విరుచుకుపడుతున్నది. ఎల్లలులేని సామ్రాజ్యవాదీ, హద్దులు లేని ఉగ్రవాదీ చెరో ధ్రువం మీదా నిలబడ్డారు.

స్టాక్‌మార్కెట్‌కు ఏ దేశంలో పడిశెం పట్టినా మన దేశంలోనూ తుమ్ముతున్నారు. మనుషులందరూ ఒకే పొడవుండడానికి కొందరు కాళ్లు నరుక్కుంటున్నారు, మరికొందరు మెడలు సాచి ఎత్తు పెంచుకుంటున్నారు. న్యాయదేవత కూడా ప్రపంచభాష నేర్చుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. వ్యాపారం గురించి వ్యవహారం గురించి బోధించే ప్రపంచ ప్రభువులే హక్కుల గురించి సామాజిక భద్రత గురించి సమ్మిశ్రిత అభివృద్ధి