Wednesday, May 30, 2012

తల్లులేమి చేయగలరు పాపం!

రాష్ట్రంలో ఇప్పుడు రణరంగ సదృశంగా, ఉత్కంఠభరితంగా ఉన్న రాజకీయాల్లో ఒక పిడకల వేట ప్రవేశించింది. ఉరుమురిమి మంగలం మీద పడినట్టు ఆడవాళ్లకు కొత్త కష్టం ఒకటి ముంచుకొచ్చింది. వైఎస్ జగన్మోహన్‌రెడ్డి భ్రష్ఠత్వానికి ఆయన తల్లి విజయమ్మ పెంపకమే కారణమన్నట్టుగా విమర్శించే ధోరణి పెరిగిపోయింది. నీ కొడుకును నువు సరిగ్గా పెంచి ఉంటే అతను ఇంతటి దుర్మార్గుడు అయ్యేవాడు కాదని ఒకరు విమర్శిస్తే, నీ కొడుకును నువ్వు దారిలో పెట్టుకోవాలమ్మా అని మరొకరు సన్నాయినొక్కులు నొక్కుతున్నారు. మరో ప్రముఖ నేత అయితే, జగన్ వంటి కొడుకు ఏ తల్లిదండ్రులకూ పుట్టకూడదు- అని తీర్మానించేశారు. జగన్మోహన్‌రెడ్డి రాజకీయ, ఆర్థిక అంశాల గురించి, అతనిపై ఉన్న నేరాభియోగాల గురించి చర్చ కాదిది. సమాజంలో అవాంఛనీయమైన పోకడల వ్యక్తిత్వాలు రూపొందడానికి, లేదా రూపొందకుండా ఉండడానికి తల్లులను బాధ్యులను చేయడం ఎంతవరకు సమంజసమనేది ప్రశ్న.

పిల్లల్ని కన్నాం గానీ వాళ్ల రాతల్ని కన్నామా? అని అడుగుతుంటారు తల్లిదండ్రులు గతి తప్పిన సంతానం పోకడలను తలచుకుని. అడ్డాలనాడు పిల్లలు కానీ గడ్డాల నాడు పిల్లలా అనీ చేయిదాటిపోయిన కొడుకుల మీద విరక్తితోనూ అనుకుంటుంటారు. తల్లుల కడుపు జెడపుట్టారని నిందించడం వింటాము కానీ, చెడుకడుపున పుట్టావని ఎవరినీ దూషించము. కొడుకులను వీరులుగా తీర్చిదిద్దిన తల్లుల గురించి ప్రశంసగా చెప్పుకోవడం ఉన్నది కానీ, వీరపుత్రుల బాధ్యత అంతా తల్లులదే అని భావించలేము. మగపిల్లల్ని తండ్రులు,

Tuesday, May 22, 2012

ఖల్‌నాయకులే నేటి నాయకులు!

గుంటూరు జిల్లా మంగళగిరి నేత వస్త్రాలకు ప్రసిద్ధి. ఈ మధ్య ఆ ఊరు వెళ్లినప్పుడు పానకాల స్వామిని చూసినట్టే, బట్టల దుకాణాలను కూడా చూశాను. చొక్కా బట్టలు చూపిస్తూ, లేత గోధుమరంగులో నిలువుచారల చొక్కాగుడ్డ తాను ఒకటి చూపించాడు దుకాణదారు. సహజమైన సేల్స్‌మన్ షిప్‌తో- ఈ క్లాత్ హాట్‌కేక్‌లాగా అమ్ముడుపోతోందండీ, పొద్దున వచ్చిన తాను సాయంత్రానికి అయిపోతోంది, స్ట్రయిప్స్ కదండీ, జగన్ డిజైన్.. అన్నాడతను. కొంచెం ఆశ్చర్యమే వేసింది. 'జగన్ వేసుకున్న బట్టల్లాంటివి ఎందుకు వేసుకోవాలనిపిస్తుందో' అడుగుదామని కుర్రాళ్లెవరైనా కనిపిస్తే అడగాలనిపించింది కానీ సమయం అందుకు సహకరించలేదు. లోకజ్ఞానం పెంచినందుకు దుకాణదారుకు కృతజ్ఞతలు చెప్పి బయటపడ్డాను. జనం ఎవరిని రోల్ మోడల్‌గా తీసుకుంటారో, ఎవరిని మోడల్‌గా ఆమోదిస్తారో, ఎవరిని చూసి అనుకరించాలనుకుంటారో తెలుసుకోవడం కష్టమే. రాజకీయాల్లో ఎంతో ప్రధానమైనవి, కీలకమైనవి అనుకున్న ప్రాతిపదికలను జనం పరిగణనలోకి తీసుకోకపోవచ్చు. ఏ మాత్రం ప్రాధాన్యం లేని అంశాల ఆధారంగా నిర్ణయాలు తీసుకోనూ వచ్చు. రాజకీయరంగంలో ఉన్న వారికి ఈ కీలకాలు తెలియనివి కాదు. కానీ, నిస్సహాయతో, ఏమరిపాటో వారిని కొన్ని వాస్తవాలకు అంధులను చేస్తాయి.

గుంటూరు నుంచి తిరిగి హైదరాబాద్‌కు ఇంటర్‌సిటీలో వస్తుంటే, మా దగ్గర సీట్లలో అంతటా ఒకే కుటుంబీకులు ఉన్నారు. అర్చకత్వం, పౌరోహిత్యం వంటి వృత్తుల్లో ఉన్న బ్రాహ్మణులు. కాశీకి వెడుతున్నారట. వాళ్ల జనాభాకు తగ్గట్టుగా పెద్ద తెలుగు పత్రికల కట్ట వాళ్ల దగ్గర ఉన్నది. వాళ్లలో ఒకావిడ 'సాక్షి లేదేమండీ' అని అడిగింది. 'సాక్షా, దాన్నిక కొనేది లేదు' అన్నాడు ఓ గృహస్థు. అన్నా హజారే అనుయాయుడేమో, అవినీతిని అంతం చేయడానికి కంకణాలు కట్టుకున్నాడేమో అనుకున్నాను. నా సందేహాన్ని తీరుస్తూ, ఆ పెద్దమనిషే వివరణ ఇచ్చాడు. ' మిగతావన్నీ సరే, ఒప్పుకున్నాం. కానీ అదేమిటి, కొండమీదకి వెళ్లడమేమిటి, క్యూలో ఆ హడావిడి

Friday, May 18, 2012

ప్రవాసీ' నేతకు ప్రణామం!

'శ్రీనివాస్ గారూ, వందనాలు' 
మాటలవే కానీ, ఆ ఉచ్చారణకు సరిగ్గా అక్షరరూపం ఇవ్వడం కష్టం. సుమారు రెండు సంవత్సరాల కిందట నాకు ఫోన్ చేసి టి.పి. నాయుడు అట్లా పలకరించారు. అతి కష్టం మీద తెలుగు వాక్యాలు రెండు మాట్లాడి ఆ తరువాత ఇంగ్లీషులోకి మారిపోయారు. ఆ పరిచయం తరువాత ఆరునెలలకు దర్బన్ విమానాశ్రయంలో తెల్లవారుజామున వీల్‌చైర్‌లో వచ్చి రిసీవ్ చేసుకున్న టి.పి. నాయుడును చూశాను. పర్వాలేదు, ఆయనకు తెలుగు బాగానే వచ్చు. వంద సంవత్సరాల కిందటి తెలుగు. పట్టి పట్టి మాట్లాడే ఉచ్చారణ, విచిత్రమైన యాస. 'నాకు తెలుగు వచ్చు కానీ, మా పిలకాయలకెవరికీ రాదు' అన్నాడాయన. నల్లటికోటులో టిప్‌టాప్‌గా ఉన్న ఆ వృద్ధుడు దర్బన్‌లోని తెలుగువాళ్లకీ, భారతీయులకే కాదు, మొత్తం దక్షిణాఫ్రికాలో ప్రజాజీవితంలో ఉన్నవారందరికీ సుపరిచితుడని, 'అంకుల్ టీపీ'గా ఆత్మీయుడని దర్బన్‌లో ఉన్న మూడురోజులలో తెలిసిపోయింది.

తొలిసయ్య పెరుమాళ్ నాయుడు ఇండియన్ అకాడమీ ఆఫ్ దక్షిణాఫ్రికాకు వ్యవస్థాపక అధ్యక్షుడు. ఆ సంస్థే నన్నూ మరికొందరు ప్రముఖులనూ ఆ దేశానికి ఆహ్వానించింది. దక్షిణాఫ్రికాలో భారతీయులు అడుగుపెట్టి నూటాయాభై ఏళ్లయిన సందర్భంగా 2010లో మొదలైన ఉత్సవాలలో భాగంగా జరిగిన కార్యక్రమానికి మేం వెళ్లాం. దక్షిణాఫ్రికా మీద భారతీయుడు అడుగుపెట్టడమంటే, కొలంబస్ అమెరికా నేల మీదనో, వాస్కోడిగామా కేర ళ తీరంలోనో కాలుపెట్టినట్టు కాదు. 1869 నవంబర్ 16వ తేదీన ఎస్.ఎస్.త్రురో అనే నౌక నుంచి 314 మంది

Tuesday, May 8, 2012

పొగడరా నీ తల్లి భూమి భారతిని!

పేదవాళ్లంటే ఎవరు అని అడిగితే పల్లెటూర్లలో ఉండేవాళ్లు అని సమాధానం చెప్పారట హైదరాబాద్ మహానగరంలో ఒక డాబుసరి కాలేజీలో డిగ్రీ చదువుతున్న విద్యార్థులు. గ్రాడ్యుయేషన్ చదువుతున్నా ఈ పిల్లలకు పేద రికం అంటే ఏమిటో తెలియదు, ఆకలి అంటే తెలియదు, నోట్లోకి పోయే గింజలు ఎట్లా పండుతాయో తెలియదు- అని వాళ్లకు పాఠాలు చెప్పే ప్రొఫెసర్ నిరాశగా వ్యాఖ్యానించారు. వాస్తవికత ఏమిటో తెలియకుండా పిల్లల్ని పెద్దలను చేసే విద్యావిధానం గురించి మరోసారి మాట్లాడుకోవచ్చును గానీ, నిజంగానే పట్టణాల్లో పెరుగుతున్న మధ్యతరగతి, ఆ పై వర్గాల వారికి దరిద్రం అంటే ఏమిటో తెలియని పరిస్థితి ఏర్పడింది. జిగేల్‌మనే ధనకాంతుల మధ్య, కిక్కిరిసిన ఘరానా అంగళ్ల మధ్య, అందలాలెక్కామన్న అందమైన భ్రమల మధ్య పేదరికం వారి జీవితాల్లోంచి మాయమైపోయింది. నిజంగానే ఒక నడిమితరగతి నగరజీవి కళ్లకు మెరుపులను తప్ప మరిదేన్నీ చూడలేని గంతలేవో బిగుసుకున్నాయి.

పల్లె పట్నం అన్న పెద్ద తేడా లేకుండానే ఇనుపగజ్జెల తల్లి సర్వత్రా తాండవిస్తూనే ఉన్నది. డబ్బారేకు లాగా చప్పుడు చేసే ఫ్యాన్లు, మురుగుకాల్వ ముందే వండుకోవలసివచ్చే అన్నమూ, గోడకు పగిలిన అద్దమూ, పళ్లు విరిగిన దువ్వెనా- గల్లీ చిన్నదీ గరీబోళ్ల కథ పెద్దదీ అంటూ పట్టణాల మురికివాడల్లోని ఇరుకుబతుకుల గురించి గోరటి వెంకన్న గొప్ప పాట రాశాడు. స్థలాలన్నీ బడాబాబుల రెసిడెన్సీలుగా మారిపోతే, కుంచించుకుపోయిన ఒంటిగది ఇళ్లల్లో ఒదిగి ఒదిగి ఈడుస్తున్న బతుకులు మన కళ్ల పడకుండా నగరం నిండా కనిపించని ఇనుపతెరలేవో వేలాడుతూ ఉంటాయి. ఈ 'స్లమ్ డాగ్స్' పొద్దున్నే వెలికి వచ్చి, రంగుహంగుల ప్రపంచానికి సేవలందించి, తిరిగి తమ కుహరాల్లోకి ముడుచుకుంటాయి. పల్లె పేదలు నయం, అక్కడే పుట్టించిన రూపాయికి అక్కడి విలువే పొందుతారు. నగరగరీబుకు పల్లెటూరి ఆదాయం, పట్నపు ఖర్చు!

కన్నుమూసి తెరిచేలోగా రూపు మార్చుకునే పట్టణాల వీధులు చూసి, అడ్డుపరదాల వెనుక ఎదిగి ఉన్నట్టుండి అవతరించినట్టుండే ఆకాశహర్మ్యాలు, విశాలమై అద్దాల్లా మెరిసే రోడ్లు చూసి- ఇదే రకం మార్పు

Tuesday, May 1, 2012

లక్ష కోట్ల అవినీతుల మధ్య 'లక్ష' లక్ష్మణ్‌కు శిక్ష

ఢిల్లీలో నివసించే ఒక సుప్రసిద్ధ జాతీయ పాత్రికేయుడిని మర్యాదపూర్వకంగా కలిసినప్పుడు, పి.వి.నరసింహారావు హయాంలో ప్రభుత్వాన్ని కాపాడుకోవడానికి జరిగిన ఎంపీల కొనుగోలు అంశం చర్చకు వచ్చింది. ప్రస్తుతంతో పోలిస్తే, ఫిరాయింపు వ్యవహారాలకు అందుబాటులో ఉండే డబ్బు కూడా ఆనాడు తక్కువ కాబట్టి, చవుకగా కొనగలిగే వారిని ఎంపిక చేసి మరీ ప్రయత్నించడం జరిగిందనీ, ముఖ్యంగా దళిత, గిరిజన వర్గాలకు చెందిన పార్లమెంటు సభ్యులకు డబ్బు ఎరవేశారనీ ఆ పాత్రికేయుడు చెప్పారు. బడుగు వర్గాలకు చెందినవారు అవినీతికి సులువుగా లోబడతారన్న అభిప్రాయం పాలకపార్టీలలో ఉన్నప్పటికీ, ఆ అభిప్రాయంలో వాస్తవమున్నదని అంగీకరించే పరిస్థితి లేదని ఆయనే వ్యాఖ్యానించారు. అయితే, పాలకపక్షానికి అమ్ముడుపోయే పరిస్థితి ప్రత్యేక వర్గాలకు చెందిన ప్రజాప్రతినిధులలో ఉండడం గురించి, ఆయన సానుభూతితోనే చర్చించారు. పివికి అనుకూలంగా ఓటుచేసిన ఒక ఒరిస్సా గిరిజన ఎంపీ గురించి చెబుతూ, పదిలక్షల సొమ్ము అతనెప్పుడూ చూసి కూడా ఉండలేదని, అది అతనికి, అతనిలాంటి సాటి ఆదివాసీలకు తరతరాలకు సరిపోయే డబ్బు అని, ఆ సందర్భంలో అతని నుంచి నైతికతను ఆశించే హక్కు ఈ వ్యవస్థకు లేదని కూడా ఆ సీనియర్ అభిప్రాయపడ్డారు.

వివిధ నేరాలకు సంబంధించి వేసే శిక్షలు నిందితుల సామాజిక నేపథ్యాల ఆధారంగా ఉండాలని భారతీయ సాంప్రదాయ స్మ­ృతులు చెబుతున్నాయి. ఒకే నేరానికి బ్రాహ్మణులకు ఒక శిక్ష, శూద్రులకు ఒక శిక్ష, దళితులకు మరో రకం శిక్ష - వేయాలని నిస్సంకోచంగా ధర్మశాస్త్రాలు చెప్పాయి. కుల, మత తదితర వివక్షలు లేకుండా