Wednesday, November 28, 2012

ఆవేశాలదే రాజ్యం అయితే, సత్యం ఎక్కడ?

రామ్‌గోపాల్ వర్మ ఎంత మాటన్నాడు?
ఏ ఉద్దీపన కలాపమూ లేకుండానే ముగిసిపోయిన రతిక్రియ లాగా ఉందట అజ్మల్ కసబ్ ఉరితీత! కసబ్‌ని ఖండఖండాలుగా నరికి నడివీధిలో చంపేయాలని తనతో సహా భారతీయులెందరో కోరుకున్నారట, అలా జరగకపోయేసరికి ఎంతో నిరుత్సాహమూ కలిగిందట. ఇటువంటి మాటలు మాట్లాడినందుకు ఆయన ఇంటి మీద ఎవరూ దాడులు చేయలేదు, ఏ పోలీసులూ అతని మీద కేసులూ పెట్టలేదు. పోలికల్లో కొంచెం సంస్కారం లోపించింది కానీ, చాలా మంది మనసుల్లో మెదిలిన భావాలనే కదా అతను చెప్పింది, సాక్షాత్తూ గాంధీయుడు అన్నా హజారే కూడా నడివీధి ఉరితీతను కోరుకున్నాడు కదా?అననైతే అన్నాడు కానీ వెంటనే ఒక డిస్‌క్లెయిమర్ కూడా వదిలాడు వర్మ. భావోద్వేగాలు వేరు, నాగరిక వ్యవహారం వేరు. చట్టబద్ధంగా వ్యవహరించక తప్పదు అని ముక్తాయించాడు. బహుశా, మిస్అయిపోయిన ఉద్దీపన కలాపాన్ని అతను తన సినిమా ద్వారా పూర్తిచేస్తాడు.

కసబ్ నిష్క్రమణ కొంతకాలం పాటు దేశభక్తులకు తీరనిలోటులానే కనిపిస్తుంది. మూలమేమిటో తెలియని సమస్యకు, ఒక ఆకారం అంటూ లేని శత్రువుకి కసబ్ ఒక రూపం. మన దుఃఖాన్ని, నిస్సహాయతను, ఆగ్రహాన్ని చూపించడానికి అందుబాటులో ఉండిన ప్రతీక అతను. ప్రభుత్వాల చేతకాని తనానికి, మన దేశం మీద మనమే చేసుకునే వెటకారాలకు అతనొక ఆలంబన. ఇక మన రాజ్యఖడ్గానికి మరింత పదును ఇవ్వడానికి, సమాజాన్ని మరింత భావోద్వేగ భరితం చేయడానికి తీవ్రజాతీయవాద శక్తులకు అతనొక సాధనం. ఉన్నట్టుండి అతను రంగం నుంచి మాయమయ్యేసరికి, చేతిలోని ఆయుధాన్ని లాగేసుకున్నట్టు, నోటి దగ్గర ముద్దను గుంజుకున్నట్టు, ఏదో శూన్యం ఏర్పడినట్టు కొందరికి అనిపిస్తోంది.

రావలసినంత మజా రాలేదని వర్మకు కలిగిన అసంతృప్తే జనంలోనూ చాలా మందికి కలిగి ఉంటుంది. అయితే అది వారి విజయోత్సాహానికి అడ్డు కాలేదు. దీర్ఘకాలంగా నిర్మితమైన ఉద్రిక్త భావాల నుంచి వారి స్పందనలు అట్లాగే ఉంటాయి. ఒక మరణాన్ని పండగ చేసుకోవడంలో ఉండే అనాగరికత వారికి ఆ సమయంలో స్ఫురించదు. తీవ్ర స్పందనలు లేని జనం మీద ఆ వాతావరణం ఒక నిర్బంధప్రభావాన్ని కూడా వేస్తుంది. బెంగాల్ గవర్నర్‌గా పనిచేసిన గోపాలకృష్ణగాంధీ బాల్ ఠాక్రే, కసబ్ మరణాల తరువాత జనస్పందనల గురించి ఆసక్తికరమైన వ్యాఖ్యలు చేశారు. ఠాక్రే మరణానికి దుఃఖించడమూ, కసబ్ ఉరితీతకు ఆనందించడమూ స్వచ్ఛందంగా జరిగినట్టే, నిర్బంధంగానూ జరిగాయని, రెండు సందర్భాలలోనూ భయం ఒక ముఖ్యమైన పాత్రధారిగా పనిచేసిందని ఆయన రాస్తారు.

ఠాక్రే మరణానికి ముంబయి నగరం శోకించింది. ఆ శోకం వెనుక దుఃఖం ఉన్నమాట నిజమే. కానీ, ఠాక్రే సజీవులుగా ఉన్నప్పుడు ఆయన రాజకీయాలతోను, పనితీరుతోను విభేదించినవారు, వాటి వల్ల బాధితులైనవారు కూడా ఆయన మరణానికి అంతే తీవ్రతతో దుఃఖించే అవకాశం లేదు. వారి విషయంలో సంతాపం ఒక నిర్బంధం అయింది. లేకపోతే, ముంబయి నగరం స్తంభించిపోవడం భక్తి వల్ల కాక భయం వల్ల అని ఫేస్‌బుక్‌లో వ్యాఖ్యానించిన, ఆ వ్యాఖ్యను సమర్థించిన ఇద్దరు మహిళలకు సాంఘిక దౌర్జన్యం, పోలీసు కేసులు ఎందుకు ఎదురవుతాయి? సోషల్

Thursday, November 22, 2012

నేల విడిచిన సాము : 2014

ఎన్నికలు వస్తాయో రావో కానీ, ఎన్నికలు వస్తాయేమోనన్న వాతావరణం మాత్రం వచ్చింది. ఈ సారి ఎన్నికలు రాజకీయపార్టీల జనాదరణపైనో, విధాన బలాలపైనో గాక- ప్రచారనిర్వహణ సామర్థ్యం మీద, ప్రత్యర్థులను బలహీనపరిచే చాణక్యం మీదా ఆధారపడనున్నాయని స్పష్టమైపోయినందున, అస్త్రాలకు ముందుగానే పదునుపెట్టవలసిన అవసరం ఏర్పడింది. ఎన్నికలు ఎప్పుడన్నా జరగనీ, ఇప్పటి నుంచి రానున్న కాలమంతా రాజకీయంగా సంచలనాత్మకంగా ఉండబోతున్నది. అయితే అవి, వాస్తవమైన సామాజిక, రాజకీయ ప్రతిపాదనల వల్ల కాక, వాగాడంబర వాదప్రతివాదాల వల్ల సంభవించే శుష్క సంచలనాలు మాత్రమే.

ఎన్నికలు ఒక నిర్ణీత వ్యవధిలో ఓటర్లు చేసుకునే రాజకీయ ఎంపిక. భారతదేశం వంటి బహుళపక్ష రాజకీయ వ్యవస్థలో, ఎన్నికలు- కనీసం స్వాతంత్య్రానంతరం మొదటి మూడు నాలుగు దశాబ్దాలు- వ్యక్తుల ఎంపికతో పాటు, విధానాల ఎంపికగా కూడా పనిచేశాయి. దేశ రాజకీయగమనం, సామాజికార్థికాభివృద్ధి విధానాలు స్థూలంగా కొన్ని మార్గాలుగా సమీకరణం పొంది, వివిధ రాజకీయ పక్షాల విధానాలుగా ఓటర్ల ముందుకు వస్తాయి. ఎన్నికల

Monday, November 19, 2012

ఒన్స్‌మోర్ ఒబామా!

మళ్లీ ఒబామా గెలిచాడు. రిపబ్లికన్ రోమ్నీ గట్టి పోటీ ఇస్తున్నాడని ఎన్ని సర్వేలు చెప్పినా ఒబామాయే గెలుస్తాడని అనిపించింది. ఎందుకంటే, అందరు డెమొక్రాట్ అధ్యక్షుల లాగే, పదవీకాలం ముగిసే సరికి ఒబామా కూడా నికార్సయిన రిప్లబికన్‌గా తయరయ్యాడు. అలాగే, మైకెల్ జాక్సన్ లాగే అతను కూడా తన నల్లచర్మాన్ని ఒలుచుకుని శ్వేతసౌధానికి తగ్గట్టు ధగధగలాడాడు.

రిపబ్లికన్ పార్టీకి, డెమొక్రాటిక్ పార్టీకి ఏమి తేడా ఉన్నదో కనిపెట్డడం కష్టమే. వాళ్ల వాళ్ల పార్టీ గుర్తులయితే ఒకటి గాడిద, మరొకటి ఏనుగు. ఆ జంతువులకు భారతదేశంలో ఉన్న హోదాయే అమెరికాలోనూ ఉండాలని లేదు. కానీ, రిపబ్లికన్ పార్టీకి అభిమానులుగా ఉండేవారు అతివీర మితవాదులుగానూ, అమెరికా అగ్రత్వ ఆరాధకులుగానూ ఉండడం తెలుసు. అలాగే, డెమొక్రాటిక్ పార్టీ అభిమానులు ఎంతో ఉదారవాదులుగా, వీలయితే వీర విప్లవవాదులుగా మాట్లాడడం కూడా తెలుసు. కానీ, వాస్తవంలో అంతటి భిన్నత్వం ఆ పార్టీ విధానాల్లో కనిపించదు. రిపబ్లికన్లు యుద్ధాలు ప్రారంభిస్తారు. డెమొక్రాట్లు వాటిని కొనసాగిస్తారు. ఒక్కోసారి మితవాదం చేయలేని పనిని ఉదారవాదం కర్కశంగా కఠినంగా చేస్తుంది.

అయితే, ఒక నల్లజాతి వ్యక్తిని అధ్యక్ష అభ్యర్థిగా నిలబెట్టే ఔదార్యం రిప్లబికన్ పార్టీకి ఇప్పట్లో లభించకపోవచ్చు. అంతటి వాస్తవ దృష్టి, సంసిద్ధత ఉండి ఉంటే, కండొలిజా రైజ్‌ను అభ్యర్థిగా ఎంచుకుని ఉంటే నల్లజాతి

Monday, November 12, 2012

ఆక్సిజన్ అందని అభివృద్ధి రహదారులు

చావుబతుకులు దైవాధీనాలన్న మాట నిజమేనేమో కానీ, గాలిలో దీపం పెట్టి నీవే దిక్కు అంటే దేవుడు మాత్రం ఏమి చేయగలడు? జాతీయస్థాయి పార్లమెంటేరియన్‌గా ఎదిగిన ఉత్తరాంధ్ర జననేత కింజారపు ఎర్రంనాయుడు ప్రాణాన్ని కాపాడడం సాధ్యమయ్యేదో కాదో చెప్పలేము కానీ, ఆయనను రక్షించడానికి జరగవలసిన మానవప్రయత్నం జరగలేదని మాత్రం చెప్పగలము. ప్రమాదసమయానికీ, ఆస్పత్రికి చేరే సమయానికి మధ్య గడచిన గంటసేపటిలో ఎర్రంనాయుడికి ప్రాణవాయువు అంది ఉంటే, ఆలస్యంగా వచ్చి ఆయనను తరలించిన హైవే అంబులెన్స్‌లో ఆక్సిజన్ సదుపాయం ఉండి ఉంటే, ఆయన బతికేవారేమో? వ్యక్తిగత భద్రత, అధికారవాహన సదుపాయం సవ్యంగా ఉండి ఉంటే ఎర్రంనాయుడు పరిస్థితి భిన్నంగా ఉండి ఉండేది. అవేవీ లేకపోవడం వల్ల, మహారహదారుల్లోని సార్వజనీన భద్రతారాహిత్యానికి ఆయన కూడా బలికావలసి వచ్చింది. ప్రముఖులు దుర్మరణమైనప్పుడైనా, సమస్య మూలాలను చర్చించకపోతే, రహదారులపై జనక్షేమం అనాథగానే మిగులుతుంది.

ఎర్రంనాయుడు దుర్మరణవార్తను విని, అమెరికా నుంచి ఒక ప్రవాసాంధ్ర వైద్యుడు 'ఆంధ్రజ్యోతి'కి ఫోన్‌చేసి, ఆక్సిజన్ లేక చనిపోవడమేమిటని ఆవేదన చెందారు. రాష్ట్రంలో అత్యవసర వైద్యంతో సహా ప్రజారోగ్యం భ్రష్ఠు పట్టిపోయిందని, ఆరోగ్యశ్రీ పేరిట వేల కోట్లు కార్పొరేట్ ఆస్పత్రులకు కట్టబెట్టడమేమిటి, అంబులెన్సులు కూడా సవ్యంగా నిర్వహించలేకపోవడమేమిటి- అని ఆయన బాధపడ్డారు. ఈ పరిస్థితిని బాగుచేయడానికి

Thursday, November 1, 2012

మంచో చెడో, కేజ్రీవాల్ మన అవసరం

చరిత్రను, వర్తమానాన్నీ, జనగాథలను స్వాప్నిక వాస్తవికతతో మేళవించి రచనలు చేసినందుకు చైనీస్ రచయిత మో యాన్‌కు సాహిత్యంలో నోబెల్ ఇస్తున్నట్టు ప్రకటన వెలువడిన తరువాత, హిందూస్థాన్ టైమ్స్‌లో మనస్ చక్రవర్తి అనే పాత్రికేయ కాలమిస్టు, ఒక చక్కటి వ్యంగ్య రచన చేశారు. స్వాప్నిక వాస్తవికత అన్న భావనకు పగటికలలు కనడమో, భ్రమాలోకంలో విహరించడమో అన్న అర్థాలు ఆపాదిస్తూ, మన రాజకీయాలలో వినిపిస్తున్న అనేక అసంబద్ధ వ్యక్తీకరణలకు కూడా నోబెల్ ఇవ్వవచ్చు కదా అనే ధోరణిలో ఆ వ్యంగ్య రచన సాగుతుంది. ఆ కాలమిస్టు వెక్కిరించినవాటిలో అరవింద్ కేజ్రీవాల్ నాయకత్వంలోని ఇండియా అగెనస్ట్ కరప్షన్ (ఐఎసి) సంస్థ మేనిఫెస్టో కూడా ఉంది. 'మింట్' పత్రికలో 'లూజ్ కేనన్' పేరుతో మరో కాలమ్ రాసే చక్రవర్తికి ఆ శీర్షికకు తగ్గట్టుగానే నోటిదురుసు ఎక్కువ. అందుకే ఆయన ఐఎసి సంస్థను 'ఇండియా అగెనస్ట్ కాన్‌స్టిపేషన్' (మలబద్ధకంపై భారత్ పోరాటం) అని చమత్కరించారు.

కేజ్రీవాల్ ఉద్యమం వెనుక అజీర్తి, మలబద్ధకం వంటి కారణాలున్నాయో లేదో కానీ, అతని ఆలోచనలు, వ్యూహాలు, ప్రకటనలు మాత్రం రాజకీయనేతలకు, పాత్రికేయ విశ్లేషకులకు, మొత్తంగా భారతీయ మధ్యతరగతి పౌరసమాజానికి జీర్ణం అవుతున్నట్టు లేవు. అతనికి అనేక రాజకీయ దురుద్దేశాలను ఆపాదించేవారి దగ్గరనుంచి, అతని ఆలోచనలు అపరిపక్వమైనవని, అవగాహన లేనివని నిరాకరించేవారిదాకా కనిపిస్తున్నారు.

వచ్చే ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్‌పార్టీకి, యుపిఎకు లాభం చేకూర్చడానికే కేజ్రీవాల్ పనిచేస్తున్నారని ప్రతిపక్షకూటమి నిందిస్తుంటే, కేజ్రీవాల్‌ను లెక్కచేయనక్కరలేదన్నట్టు అధికారకూటమి వ్యవహరిస్తోంది. పెద్ద పెద్ద తలకాయలకు గురిపెడుతున్నాడు నిజమే కానీ, విరామం లేకుండా, ఒకరి మీద నిలకడగా పోరు చేయకుండా ఈ విచ్చలవిడి దాడులేమిటి- అని కేజ్రీవాల్ పద్ధతుల మీద కొందరు చిరాకు పడుతున్నారు. కాలం చెల్లిన గాంధేయుడని