Monday, December 24, 2012

అధికార రాజదండమే పుంలింగం

మరణశిక్ష అన్యాయమనే నమ్మాను, కసబ్ విషయంలో కూడా అట్లాగే అనిపించింది. కానీ, వీళ్ల విషయంలో అట్లా అనిపించడంలేదు- అంటోంది మా అమ్మాయి. మీ అమ్మాయి, ఆ అమ్మాయి, మరో అమ్మాయి, ఎవరైనా అమ్మాయి బహుశా ఇప్పుడు అటువంటి మాటే అంటారు. ఆ మాట విన్నపుడు, దేశమంతటా నగరాల్లో పట్టణాల్లో ప్లకార్డులు ప్రదర్శిస్తున్న, కొవ్వొత్తులు వెలిగించిన, శనివారం నాడు రాష్ట్రపతి భవన్ ముందు జలఫిరంగులకు, లేజర్ బెత్తాలకు ఎదురొడ్డి నినదించిన ఆ వయసు పిల్లలందరి మనస్సూ ఒకటేనని అనిపించింది.

ఉగ్రవాది ఎప్పుడో ఒకప్పుడు విరుచుకుపడి కాసేపు బీభత్సం చేసి కొన్ని ప్రాణాలు తీసేసి నిష్క్రమిస్తాడు. కానీ, మానవత్వపు సీమోల్లంఘన చేసే మగ ఉగ్రవాది ఇక్కడా అక్కడా నీ పక్కనా నా పక్కనా మనమధ్యలో సర్వాంతర్యామిగా ఉన్నాడు. ఢిల్లీ అమానుషం ఆడపిల్లలందరిలో, ముఖ్యంగా పట్టణప్రాంతాల ఆడపిల్లల్లో కలిగించిన భయం, ఆందోళన, బీభత్సం సామాన్యమైనది కాదు. అందుకే ఇంతటి ఆక్రోశం.

ఇదంతా దోషులను భౌతికంగా నిర్మూలించాలనే ఆవేశం కాదు. ప్రతీకారంగా మరో హత్య చేయాలనే ఉన్మాదమూ కాదు. చేయని నేరానికో, అభిప్రాయ వ్యక్తీకరణకో, సమాజాన్ని మార్చడానికో ప్రయత్నించే వారిని అన్యాయంగా శిక్షించినప్పుడు అది కూడదని పోరాడే సంస్కారమే, నిజమైన నేరాలను, మనుషుల సంఘనీతిని భగ్నపరిచే దారుణాలను అరికట్టమని దోషులను శిక్షించమని రాజ్యాన్ని అర్థించవలసి వస్తుంది. ఎంతటి వైరుధ్యం? హక్కులను దెబ్బతీసి హద్దుమీరవద్దనీ ప్రభుత్వాన్ని అడగాలి, బాధ్యతని నిర్వర్తించి నేరాన్ని అరికట్టమనీ అడగాలి. రేపిస్టులను ఉరితీయమని గర్జిస్తున్న యువజనం వాస్తవంలో కోరుకుంటున్నది భద్రతను

Wednesday, December 19, 2012

రుద్రమాంబా భద్రకాళీ లోచనోజ్జ్వల రోచులేవీ?

రెండున్నరేళ్ల కిందట దుబాయ్‌లో ప్రపంచ పర్యాటకస్థలాల ప్రదర్శన జరిగింది. వివిధ దేశాల వారు తమ తమ దేశాల్లోని పర్యాటక స్థలాలను వివరించే స్టాల్స్ అందులో ఏర్పాటు చేశారు. 'ఇండియా టూరిజమ్' వారు కూడా అందులో పాల్గొన్నారు. కేరళ, కర్ణాటక, రాజస్థాన్ వంటి రాష్ట్రాలు భారత్ తరఫున ఆ మేళాలో తమ తమ రాష్ట్రాల్లోని పర్యాటకస్థలాలను అందమైన ఛాయాచిత్రాలతో, బ్రోచర్లతో సందర్శకులకు వివరిస్తున్నారు. కర్ణాటక రాష్ట్రంవారు హంపీ విజయనగరాన్ని ఎంతో ఘనంగా ప్రచారం చేసుకుంటున్నారు. యునెస్కో వారసత్వ హోదా పొందిన ఆ చారిత్రక స్థలాలను అంతర్జాతీయ పర్యాటకులకు ఒక ప్రధాన ఆకర్షణగా ప్రచారం చేస్తున్నారు.

విజయనగరం సామ్రాజ్యం వర్థిల్లింది ఐదారువందలేళ్ల కిందటే. మన గోలకొండ వయస్సు కూడా దాదాపు అదే. అంతకంటె నాలుగైదు వందలేళ్ల పాతదైన ఓరుగల్లు ప్రపంచవారసత్వ హోదాకు, పర్యాటకాన్ని ఆకర్షించడానికి మరింత అర్హమైనది. మరి ఎందుకు తెలుగు చరిత్రకు గుర్తింపు లేదు? ప్రభుత్వం ఎందుకు శ్రద్ధపెట్టలేదు? ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రాతినిధ్యం అటువంటి ప్రదర్శనల్లో ఎందుకు ఉండడంలేదు? ఈ పరిస్థితికి కారణమేమిటని ఇండియా టూరిజమ్ ఉన్నతాధికారి అయిన ఒక మిత్రుడిని అడిగాను. మనవాళ్లు దేనికీ ఉత్సాహం చూపించరు, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ను ప్రపంచపర్యాటక పటంలో భాగం చేయాలన్న దృష్టి వారికి ఉండదు- అని ఆయన పెదవి విరిచారు. అంత మాత్రమేనా? అంత మర్యాదగా చెప్పాల్సిన కారణమేనా?

ఒక దిశా లక్ష్యమూ లేని ప్రపంచ తెలుగుసభల కోసం నలభైకోట్లు ఖర్చుచేస్తూ, కాకతీయ ఉత్సవాల నిర్వహణకు మాత్రం కోటీ అరకోటీ విదిలిస్తున్న రాష్ట్రప్రభుత్వాన్ని చూస్తే, తెలుగువారి చరిత్ర అనాథగా మిగిలిపోవడానికి వేరే కారణాలు వెదకనక్కరలేదు. తెలుగుప్రాంతాలన్నిటినీ దాటి రాజ్యాన్ని పశ్చిమానికీ దక్షిణానికీ

Thursday, December 13, 2012

తెలంగాణ అంటే ఇంత తేలిక ఎందుకు?

పందొమ్మిదివందల ఎనభై. జనతాప్రయోగమో, స్వప్నమో భగ్నమయింది. మళ్లీ ఎన్నికలు. అప్పుడే మరచిపోతారా అత్యవసర పరిస్థితిని, తిరిగి అనుశాసనిక పర్వాన్ని ఆహ్వానిస్తారా? - ప్రత్యర్థులందరూ చీలిపోయారు నిజమే కానీ, మూడేళ్లలోనే మేడమ్‌ని క్షమిస్తారా?- సందేహంగానే ఉండింది. ఇందిరాగాంధీకి కూడా సందేహంగా ఉండింది. అందుకే, రెండు స్థానాల నుంచి పోటీచేయాలనుకున్నారు. రాయబరేలీని నమ్మలేరు, అలాగని, బరిని వదిలి పారిపోలేరు. దానితోపాటు ఒక సురక్షితమైన స్థానం కూడా కావాలనుకున్నారు.

ఆశ్చర్యం, ఆమె మెదక్ పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గాన్ని ఎంచుకున్నారు. సంచలనం. ఎందరో ఆనందించారు. పచ్చిగా ఉన్న అనుభవాలను మరచిపోలేని వారు మాత్రం అసహనం ప్రదర్శించారు. ఒక మిత్రుడు ఇందిరమ్మ ఎంపికకు ఒక కల్పనాత్మక కారణాన్ని కనుగొని వినోదించాడు. ఎంతటి అణచివేతనైనా భరించగలిగే సహనం కలిగినవారు, శత్రువునైనా క్షమించగలిగేవారు, ఎంతగా అవమానించినా ఎదురాడలేనివారు ఎవరున్నారబ్బా దేశంలో అని అధ్యయనం చేసిన తరువాత, వచ్చిన ఫలితాన్ని బట్టి ఇందిరమ్మ మెదక్‌ను ఎంచుకున్నారని ఆ మిత్రుడి సరదా కథనం.

మెతుకుసీమ రాజకీయ చైతన్యాన్ని గాని, అక్కడి ప్రజల పోరాటశీలతను గాని అవమానించడం కోసం అన్న మాట కాదది. అత్యంత మంచితనమూ మెతకదనమూ ఉన్న చోటును ఎంచుకుని ఇందిర సురక్షితంగా పోటీచేశారని చెప్పడానికి అన్న మాట. మెదక్ ఒక్కటేమిటి, 1977లో యావత్ దేశమూ ఇందిర పాలనను తిరస్కరిస్తే, మన రాష్ట్రం తలకెత్తుకుంది. అప్పటికి ఆరేళ్ల కిందటే, ఉద్యమాన్ని కాంగ్రెస్‌లో నిమజ్జనం చేసి అపఖ్యాతిపాలైన చెన్నారెడ్డిని తెలంగాణ కళ్లకద్దుకుంది. ప్రజలు గొప్పవాళ్లే కాదు, వెర్రివాళ్లు కూడా. తెలుగువాళ్లు వెర్రితనంలో నాలుగాకులు ఎక్కువే చదివారు. తెలంగాణ సంగతయితే చెప్పనే అక్కర్లేదు, తన్నిన పాదాలనే ముద్దాడే సహనం వారిది.

అదే ఆశ్చర్యం వేస్తుంది. నిజామునే ఎదిరించారు కదా, ఊడలు దిగిన భూస్వామ్యాన్నే సవాల్ చేశారు కదా, రాజ్యాన్నే గడగడలాడించారు కదా, తెలంగాణ ఇంతటి తేలిక ఎందుకయింది, ఎవరయినా సరే

Wednesday, December 5, 2012

తెలుగదేలయన్న దేశంబు తెలుగేను..

తెలుగు భాషను రక్షించుకోవడానికి, సాధికారం చేయడానికి ప్రభుత్వం తీసుకోవలసిన చర్యలను విన్నవించడానికి ఒక ప్రతినిధి బృందం ఈ మధ్య ముఖ్యమంత్రిగారిని కలిసిందట. అధికార భాషా సంఘం ఏర్పాటును, ప్రపంచ మహాసభల ఆలోచనను స్వాగతిస్తూనే, తెలుగు మనుగడకు అవసరమైన నిర్దిష్ట విధానచర్యలను చేపట్టకపోతే, సభల వల్ల ఉపయోగం లేదని, నిరసనల నుంచి తప్పించుకోవడం కోసమైనా కొన్ని నిర్ణయాలను తీసుకోవాలని సూచించిందట. ప్రతినిధిబృందం చెప్పిన మాటలన్నిటిలో, నిరసనలు అన్నమాట ఒక్కటే ముఖ్యమంత్రిగారిని ఆకర్షించినట్టుంది, 'నిరసనలకు భయపడాలా, ఎవరికో భయపడి పనులు చేయం' అని ఆయన జవాబిచ్చారట.

ఆయన అట్లా అని ఉంటారనడంలో ఏ సందేహమూ ఉండనక్కరలేదు. ఎవరికీ భయపడేది లేదని, మంత్రివర్గంలో భిన్నాభిప్రాయాలున్నవాళ్లు వెళ్లిపోవచ్చునని ముఖ్యమంత్రి బాహాటంగానే అన్నారు. భయపడకుండా ఉండడం పరిపాలకుని వ్యక్తిత్వంలో ఒక వాంఛనీయ లక్షణమే అయి ఉండవచ్చు. శత్రుదేశాల విషయంలోనో, అసాంఘిక శక్తుల విషయంలోనో