Tuesday, February 26, 2013

పరిషత్తుకు ప్రణామాలు!

డెబ్భయిల మొదట్లో హైదరాబాద్‌లో ఇన్ని ఆటోలు లేవు. ఫ్లయివోవర్లు, రయ్యిన దూసుకుపోయే కార్లూ లేని కాలం కాబట్టి, చిన్న చిన్న ఉతార్లూచడావులతో నగరం చదునుగానే ఉండే రిక్షాలకు అనువుగా ఉండేది. ఎప్పుడన్నా అవసరమై రిక్షాలో కాలేజీకి వెళ్లాలంటే, రిక్షా అతనికి ఆంధ్రసారస్వత పరిషత్ ప్రాచ్యకళాశాల అని చెపితే ఏమి తెలుస్తుంది? తిలక్‌రోడ్డు, ఎస్పీహాలు అంటే కూడా తెలిసేది కాదు. బొగ్గులకుంట, షాదీఖానా అని చెప్పాలి.

రామ్‌కోటి చౌరస్తా నుంచి ఆబిడ్స్‌ను కలిపే రోడ్డే తిలక్‌రోడ్డు. ఈ రోడ్డు మొదట్లో మహారాష్ట్ర మండల్ ఉంటుంది. మరాఠీల ప్రాతినిధ్యం కోసం రోడ్డుకు తిలక్ పేరు పెట్టారు కానీ, అసలుపేరు బొగ్గులకుంట. ఒకప్పుడు ఉండిన చెరువుకు ఆ పేరు ఒక అవశేషం. చరిత్ర తెలియాలే కానీ, ఆ రోడ్డు మీద నడుస్తుంటే కాలనాళికలో ప్రయాణిస్తున్నట్టే ఉంటుంది. సరోజినీదేవి హాలు, ఆ తరువాత చర్చి, పోస్‌నెట్ భవన్, ఆ పక్కన వందే ళ్ల పాతదైన మనోరంజితం స్కూల్ , ఆ పక్కనే పరిషత్తు. గేటు దాటి లోపలికి వెళ్లాక, ఎడమవైపు పరిషత్ కార్యాలయం పైన మొదటి అంతస్థులో మా సాయంకళాశాల. కుడివైపు పరిషత్ హాలు, దాని వెనుక బహిరంగ సమావేశస్థలి. పెళ్లిళ్లకు కూడా దాన్ని అద్దెలకు ఇస్తుండేవారు కాబట్టి పరిషత్ హాలుకు షాదీఖానా అని పేరు.

దాన్ని పెళ్లిళ్ల హాలు అని చెబితే చరిత్రకు అన్యాయం చేసినట్టే. ఆ హాలులో సమస్త ప్రజాసంఘాల సభలూ జరిగేవి. ఆర్ఎస్‌యు, పిడిఎస్‌యు, డిఎస్‌వో విద్యార్థి సంస్థల సమావేశాలన్నీ జరిగేవి. సాహిత్యఅకాడమీ, యువభారతి, సారస్వత పరిషత్తు, అరసం, విరసం, జనసాహితి సభలన్నీ జరిగేవి. కొన్ని సభలకు మా ఓరియంటల్ కాలేజీ పిల్లలే నిర్బంధ సభికులు. మరి కొన్ని సభలకు మా విద్యార్థులు స్వచ్ఛంద సభికులు. సమాజ సంచలనాలన్నీ సభల రూపంలో మా కాలేజీ ప్రాంగణానికి వచ్చేవి.

'సింగంబాకటితో గుహాంతరమున' సంచరించినట్టు, దేవులపల్లి రామానుజరావు అటూ ఇటూ తచ్చాడుతుండేవారు. ఆయన గొంతు నుంచి వచ్చే పిలుపులన్నీ సింహగర్జనల్లాగే ఉండేవి. ఏమ్ దాశరథీ, ఓయ్ కాళోజీ- అంటూ కవి దిగ్గజాల బుజాల మీద చేతులు వేసి ఆయన పలకరిస్తూ ఉండేవారు. ప్రసిద్ధులయిన కవులూ

Thursday, February 21, 2013

రెండో రాజధాని : భ్రమలు, భయాలు

 తెలంగాణ ఉద్యమం మళ్లీ ఒక సుదీర్ఘ విరామంలోకి వెడుతున్నట్టే కనిపిస్తోంది. సడక్ బంద్‌లు విజయవంతంగా, ఉధృతంగా జరగవచ్చును కానీ, ఆ తరువాత ఇక పరీక్షల సీజన్ ప్రవేశిస్తుంది. ఎవరికీ ఇబ్బంది కలగకుండా ఉద్యమాలు నిర్వహించాలనే విలువను తెలంగాణ ఉద్యమం తనంతట తానే ఆమోదించింది కాబట్టి, తాను మౌనం పాటించక తప్పదు. పార్లమెంటు బడ్జెట్ సమావేశాలు గురువారం నాడు ప్రారంభమవుతున్నాయి, అవి ముగిసేలోగా ప్రభుత్వం తెలంగాణపై నిర్ణయం ప్రకటించే అవకాశాలేమీ కనిపించడం లేదు. సమస్య పరిష్కారానికి గడువులంటూ ఏమీ లేవని, గతంలో నెలగడువు పెట్టిన షిండేయే తేల్చిపారేయడంతో, కేంద్రం దీర్ఘకాలపు వాయిదా వేసినట్టు స్పష్టమవుతోంది. సహకార ఎన్నికలు ముగిసి, స్థానిక ఎన్నికలకు సన్నాహాలు జరుగుతున్న తరుణంలో, రాష్ట్రంలోని రాజకీయ వాతావరణం కూడా భిన్నరూపం తీసుకోనున్నది.

అన్నీ కలిసి, కెసిఆర్ ఆశిస్తున్నట్టుగానే 2014 ఎన్నికలే లక్ష్యంగా, లేదా గడువుగా తెలంగాణ ఉద్యమం నిరీక్షించ వలసి వస్తుంది. దాన్నట్లా ఉంచితే, రాష్ట్ర విభజనకు సంబంధించిన చర్చల నేపథ్యంలోనే ఒక ఉపచర్చ కూడా మొదలయింది. హైదరాబాద్‌ను దేశానికి రెండో రాజధాని చేయాలనే డిమాండ్ బలంగా కాకపోయినా ఈ మధ్య తరచుగా వినిపిస్తోంది. ఒక రాష్ట్ర రాజధానికి దేశరాజధాని హోదా సంక్రమించడం ఎదుగుదలగానే భావించడం సహజం కాబట్టి, దాన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరే కిస్తూ ఎవరూ మాట్లాడడం లేదు. హైదరాబాద్‌తో కూడిన తెలంగాణను అడ్డుకోవడం కోసం, విభజన సమస్యను గందరగోళ పరచడం కోసం జరుగుతున్న వాదన

Tuesday, February 19, 2013

అభిమాన నటుడిపై అభియోగపత్రం

'అంతులేని కథ' సినిమాలో అయిదారు నిమిషాల పాటు కనిపించి ఆ పంచెకట్టు అందగాడు అమితంగా ఆకర్షించాడు. తెలుగు 'తూర్పు పడమర'కు తమిళ మాతృక 'అపూర్వ రాగంగళ్'తోనూ, బాలచందర్‌దే ఇంకో సినిమా డబ్బింగ్ 'మన్మథలీల'తోనూ అతని పేరు అప్పటికే సినిమాప్రేక్షకులకు సుపరిచితమైపోయింది. ఆ తరువాత వచ్చిన '16 వయతినిలే' (పదహారేళ్ల వయసు) వికలాంగ నాయకపాత్రలో అతను అద్భుతంగా రాణించాడు. కానీ, కమల్ హాసన్ నటనను పూర్తిస్థాయిలో తెలుగు ప్రేక్షకులకు పరిచయం చేసిన సినిమా మాత్రం బాలచందర్ 'మరోచరిత్ర'. అప్పటికే అరవైల దగ్గరపడిన అగ్రనటులు, నడివయసుకు చేరిన తరువాతి తరం నటులు గుప్పిస్తున్న అతినటనతో, మూసనటనతో విసిగిపోయిన ప్రేక్షకులకు ఆ నవయువకుడు కొత్త అభినయాన్ని పరిచయం చేశాడు. అల్లరి, ఆగ్రహం, తపన, అంకితభావం, విదేశీయాసలో ఆంగ్ల ఉచ్చారణ, పాశ్చాత్యనాట్యంతో చేసే శరీరవిన్యాసం- వీటితో కమల్ అంటే యువతరం విభ్రమతో కూడిన ఆరాధనలో పడిపోయింది. 'బలెబలే మగాడివోయ్' అతనిలోని యవ్వనవేగాన్ని సూచిస్తే, 'ఇలాగే ఇలాగే సరాగమాడితే' అతని భావుక గాంభీర్యాన్ని పలికింది. ఆ కాలపు నవయువకులంతా, అతనిలో తమ ప్రతిబింబాలను అన్వేషించుకున్నారు.

తెలుగు ప్రేక్షకులకు భిన్నమైన సినిమావ్యాకరణాన్ని పరిచయం చేసిన బాలచందర్ యుగం 'ఆకలిరాజ్యం' తో తగ్గుముఖం పట్టింది. ఆ సినిమాలో కమల్ ఆగ్రహంతో పాటు అవగాహన కూడా కలిగిన యువకుడు. శ్రీశ్రీ అభిమాని. తరాల మధ్య భావసంఘర్షణను, స్వాతంత్య్రఫలాలు దక్కని కొత్త తరం నిస్ప­ృహను, తిరుగుబాటు తత్వాన్ని కమల్ నటన ప్రతిభావంతంగా ప్రతిఫలించింది. బాలచందర్ చేయిపట్టుకుని నడుస్తూనే

Monday, February 18, 2013

తెగిన తల, తెగని ప్రశ్నలు

అయిపోయింది కదా, ఇక చర్చేముంది? కత్తిపోటు వల్లయినా, తుపాకి కాల్పుల్లో అయినా, ఉరితాడు బిగిసి అయినా ఎవరైనా చచ్చిపోతే, ఆ తరువాత చేయదగింది ఏముంటుంది? అంత్యక్రియలు తప్ప. అఫ్జల్ గురు గురించి కూడా ఇక చేయగలిగింది ఏమీ లేదు. అంత్యక్రియలు కూడా ప్రభుత్వమే చేసేసింది. అతనొక తీవ్రమైన నేరాభియోగాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు. న్యాయస్థానం అతని ప్రమేయాన్ని నిర్ధారించింది. ఉరి తీయమని తీర్పు ఇచ్చింది. ప్రభుత్వం ఉరి తీసింది. అంతా పద్ధతి ప్రకారమే జరిగిపోయింది. చట్టాన్ని, రాజ్యాంగాన్ని గౌరవించే విధేయపౌరులు దీనిపై చేయగలిగింది ఏముంటుంది?

అతన్నింతకు ముందే ఉరితీసి ఉండవలసిందా? అతను తన నిర్దోషిత్వాన్ని నిరూపించుకోవడానికి మరొక అవకాశం ఇచ్చి ఉండవలసిందా? పోనీ, అతను ఏ విచారణా నిర్ధారణా అక్కరలేని దోషియా? లేక అన్యాయంగా నింద పైబడిన అమాయకుడా? ఏదైనా సరే, అయిపోయింది కదా, ఇప్పుడేమి చేయగలం?

ఉరిశిక్ష అమానుషమా? నాగరిక, సంస్కార సమాజాల్లో అటువంటి శిక్షలు ఉండకూడదా? కానీ, అది ఆదర్శమే తప్ప చట్టం కాదు కదా? విదురనీతి ఉదారంగా ఉండమని చెబుతుంది కానీ, భగవద్గీత కాఠిన్యాన్నే ప్రబోధిస్తుంది కదా? ఉరిశిక్ష మానుకోండి అని ఐక్యరాజ్యసమితి ఈ మధ్య అడిగినప్పుడు, మన దేశం అదేం కుదరదని అప్పుడే అక్కడే కుండబద్దలు కొట్టింది కదా, కాబట్టి, ఆశ్చర్యం కూడా అక్కరలేదు. అంతా సజావుగానే జరిగింది. పాత ప్రశ్నలకు ఇక ఆస్కారం లేదు. అఫ్జల్‌గురు ఫైల్ క్లోజ్ అయిపోయింది కానీ, ఈ ఉరిశిక్ష కొన్ని కొత్త ప్రశ్నలను, కొత్త సన్నివేశాలను, కొత్త కలవరాన్ని ముందుకు తెచ్చింది. రాచపుండుగా మారబోయే కొత్త వ్రణాన్ని వెలికితీసింది.

...

బూటకపు ఎన్‌కౌంటర్ చేయబోయే ముందు పోలీసులు కొన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకుంటారు. ఆ వ్యక్తిని అదుపులోకి తీసుకున్నారన్న వార్త మీడియా ద్వారా పొక్కక ముందే పనిపూర్తి చేయాలని ప్రయత్నిస్తారు. అర్థరాత్రి తరువాత పత్రికలన్నీ ముద్రణ పూర్తిచేసుకున్న తరువాత, ముఖ్యంగా తెల్లవారుజాము వేళల్లో, ఎన్‌కౌంటర్ జరిగిపోతుంది. ఒక్కోసారి ఫలానా వ్యక్తులను నిర్బంధంలోకి తీసుకున్నారని కుటుంబసభ్యులు ఇచ్చిన

Saturday, February 16, 2013

అబ్రాహ్మణ బ్రాహ్మణత్వం నుంచి....

కె అంటే ఏమిటి శ్రీనివాస్? - అని అడిగారు బాలగోపాల్. ఆయనతో నేను వ్యక్తిగత సంభాషణ చేసింది అతి తక్కువ సార్లు. ఆయనంతట ఆయన అడిగిన వ్యక్తిగత ప్రశ్న మాత్రం అదొక్కటే. కండ్లకుంట- అని చెప్పాను. కందాడనో, కందాడైనో అనుకున్నాను- అన్నారాయన. నేను కూడా శ్రీవైష్ణవుడిని అని తెలుసుకుని సామాజిక కుతూహలంతో ఆ ప్రశ్న అడిగి ఉంటారు. బ్రాహ్మల్లాగా శ్రీవైష్ణవులు ఎక్కడ బడితే అక్కడ కాళ్లకూ చేతులకూ అడ్డం తగులుతూ ఉండరు కాబట్టి, ఎక్కడో ఎప్పుడో ఎవరో ఒకరు తారసపడినప్పుడు, పుట్టుపూర్వోత్తరాలు తెలుసుకోకుండా ఉండడం కష్టం.

ఈ శ్రీవైష్ణవ కులం విచిత్రమైనది. తక్కిన సమాజం దృష్టిలో బ్రాహ్మణుల్లో వీరు కూడా ఒక భాగం కాబట్టి, వీరిని ప్రత్యేకంగా చూడరు. శ్రీవైష్ణవులు మాత్రం వైదీకి, నియోగి వంటి బ్రాహ్మణ శాఖలతో సంబంధంలేని ఒక ప్రత్యేక తెగలాగా తమను తాము భావిస్తారు. వివాహ సంబంధాలు, సహపంక్తి భోజనాలు బ్రాహ్మణులతో నేమిటి, శ్రీవైష్ణవుల్లోనే తమిళ శాఖవారయిన అష్ట గోత్రీకులతోనే ఉండవు. ఇంకా వడహళ, తెంగల, వైఖానస- వంటి రకరకాల కోవలు, శాఖలు, భేదాలున్నాయి కానీ, వాటి గురించి నాకు పెద్దగా తెలియదు. ఆమాటకొస్తే మా కులంలోని మా శాఖ వారి గురించే నాకు అన్ని వివరాలూ తెలియవు. వల్లంపాటి వెంకటసుబ్బయ్య ఒక సందర్భంలో నా నేపథ్యం గురించి ఇటువంటి ఆరాయే తీశారు. 'శ్రీవైష్ణవులమండీ' అని చెప్పాను. అంటే బ్రాహ్మలే కదా, అన్నారాయన. కావచ్చు కానీ, మా అమ్మ ఒప్పుకోదండీ, మేం బ్రాహ్మలకంటె ఎక్కువ అంటుంది- అన్నాను. మీరనుకుంటే అయిపోయిందా, బ్రాహ్మల కంటె ఎక్కువ ఎట్లా ఉంటుంది? అన్నారాయన. ఎట్లా ఉంటుందో నాకు తెలియదు కానీ, బ్రాహ్మల కంటె పైనున్నామనుకుంటే ఆ ఫీలింగ్ బాగుంది అన్నాను. బ్రాహ్మలు కూడా మీ గురించి అట్లాగే అనుకోవచ్చు కదా- అని ఆయన ముక్తాయించారు.

వైష్ణవులకూ బ్రాహ్మలకీ మాత్రమే కాదు, తెలంగాణ వైష్ణవులకీ, ఆంధ్రా వైష్ణవులకీ తేడాలున్నాయి. తెలంగాణ వాళ్లు మాంస మద్యాలు తింటారు, తాగుతారు అని ఆంధ్రా వైష్ణవులకి ఫిర్యాదు. అంటే అదేదో రహస్యంగా

గోదావరికి అటూ ఇటూ


Thursday, February 14, 2013

ప్రాంతీయ న్యాయం, సామాజిక న్యాయం

కాస్త అటూఇటూగా పదిహేనేళ్లు అయింది. అప్పటికింకా ఆరంభమే. భువనగిరి సభ జరిగింది వరంగల్ సభా జరిగింది కానీ, ఉద్యమం అని చెప్పదగ్గ జోరు మాత్రం లేదు. మొదట మేలుకొన్నవారిలో ఒకరైన రచయితలు అక్కడక్కడా మీటింగులు పెట్టుకుని చర్చలు చేసుకుంటున్నారు. అటువంటి ఒకానొక తొట్టతొలి మీటింగులో ఒక కవి ఆవేశంగా ఒక ప్రశ్న వేశాడు. "అయితే ఏంది? తెలంగాణ ఉద్యమం పేరుతో ఇప్పుడు మేం పటేళ్లతోటి దొరలతోటి కలసి పనిచేయాల్నా?''. సామాజిక న్యాయ భావాల ప్రభావంలో ఉన్న యువకవి అతను. మలిదశ తెలంగాణ ఉద్యమం మొగ్గతొడగగానే, వినిపించిన తొలిప్రశ్నలన్నీ అటువంటివే అనుకుంటాను.

ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే, పుల్లాపుడకా ఏరుకుని వచ్చి తెలంగాణ పోరాటగూడును కట్టిన మొట్టమొదటి పిట్టల్లో సామాజిక న్యాయశక్తులు కూడా ఉన్నాయి. ఒకవైపు విప్లవ బృందాలు, మరోవైపు సామాజిక విప్లవ బృందాలు- జనసభలు మహాసభల పేరిట తెలంగాణలో మరోమారు ప్రత్యేకరాష్ట్ర ఉద్యమ సందడిని తీసుకువచ్చాయి. ఒకరు సామాజిక ప్రజా తెలంగాణ అని, మరొకరు ప్రజాస్వామిక తెలంగాణ అని ఆనాడే తమ లక్ష్యాలకు పేర్లు పెట్టుకున్నారు. ప్రాంతీయ అస్తిత్వ కోణం నుంచి, వాదం నుంచి తెలంగాణ సమస్యను చూసినవారెవరూ అప్పటికి లేరు. తెలంగాణ వాదం అన్న మాట వినిపించినప్పుడు విపరీతంగా వ్యతిరేకత వినిపించింది కూడా.

తెలంగాణ ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఆకాంక్షకు ఉన్న పరిమితులేమిటి? సామాజిక, ప్రజాస్వామిక ఆదర్శాలను ఎంత వరకు అందులో అంతర్లీనం చేయగలం? ఒక ప్రత్యేక వాదంగా అది అందించే సార్వత్రక, సార్వజనీన విలువలేమిటి? అన్న ప్రశ్నలకు సమాధానాలు అన్వేషిస్తూ వాస్తవిక దృక్పథాన్ని నిర్మించే ప్రయత్నాన్ని మేధావులు,

Wednesday, February 13, 2013

భావోద్వేగాలు, బేరసారాలు

మాటల్లో నిప్పులు చెరగడం చేతలకు ప్రత్యామ్నాయమని కేసీఆర్ఎప్పుడో కనిపెట్టారు. పార్టీ స్థాపించి, తొలి ఎన్నికల్లో గెలిచి కేంద్రంలోను, రాష్ట్రంలోను పాలకపక్షాల్లో ఒకటైన తరువాత, జనంలో ఉద్యమకారులుగా గుర్తింపు మిగుల్చుకోవడానికి ఆయన ఎంచుకున్న మార్గం- దూషణలు, భీషణ ప్రతిజ్ఞలు, ప్రగల్భాలు. అప్పట్లో కేసీఆర్‌కాదు కానీ, మరో కేంద్రమంత్రిగా ఉన్న ఆలె నరేంద్ర వారం వారం ఢిల్లీ నుంచి హైదరాబాద్ వచ్చి, ఒక డోసు మాటలరక్తపాతాన్ని వదిలి వెళ్లేవారు. రెండువేల ఒకటి నుంచి తొమ్మిది దాకా- ఎనిమిది సంవత్సరాల కాలం, మధ్యలో వచ్చివె ళ్లిన ఉప ఎన్నికల హడావుడి మినహాయిస్తే- టిఆర్ఎస్ సమయాన్ని సద్వినియోగం చేసిందని చెప్పలేము. పార్టీని అట్టడుగునుంచి నిర్మించడం కానీ, తెలంగాణ ఉద్యమ అవగాహనను జనహృదయాల్లోకి బలంగా తీసుకువెళ్లడం కానీ - చేయగలిగి ఉండీ ఆ పార్టీ చేయలేదు. ప్రచారాన్ని, ఉద్యమవాతావరణాన్ని నిర్వహించినదంతా విద్యావంతులూ కళాకారులే.

అందువల్లనే, తెలంగాణ ఉద్యమానికి మనోభావాల మద్దతు ఉన్నంతగా, రాజకీయ నిర్మాణం లేకుండా పోయింది. ఎంతో పరిశ్రమ అవసరమైన పార్టీ యంత్రాంగాన్ని నిర్మించడానికి ప్రత్యామ్నాయంగా భావోద్వేగాల వ్యాప్తిని, భౌతిక ఉద్యమానికి బదులుగా వాగాడంబరాన్ని ఆశ్రయించింది. ఈ నేపథ్యం నుంచి చూస్తే, కేసీఆర్ తాజాగా వదిలిన దూషణాస్త్రాలను అర్థం చేసుకోవడం కష్టమేమీ కాదు. తెలంగాణపై నిర్ణయం తీసుకోవడంలో కేంద్రం అనుసరిస్తున్న బాధ్యతారహితమైన వాయిదా వైఖరిపై తెలంగాణవాదులలో, ప్రజలలో ఉన్న అసహనానికి, టిఆర్ఎస్, ఇతర తెలంగాణ ఉద్యమభాగస్వాములు అనుసరిస్తున్న పోరాటాల తీవ్రతకు ఉన్న అంతరాన్ని గుర్తించినవారు, ఆ ఖాళీని భర్తీ చేయడానికి లేదా జనంలోని ఉద్వేగాలను సంతృప్తిపరచడానికే అటువంటి తిట్లపర్వాన్ని ఆశ్రయించారని సులువుగానే అర్థం చేసుకోగలరు. అయితే, కెసిఆర్ దూషణలను అడ్డం పెట్టుకుని, అసలు సమస్య అదేనన్నట్టు కాంగ్రెస్‌వారు చేస్తున్న యాగీ మాత్రం ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది.

కుట్టిన తేలు గుణవంతురాలే, కూసేదే గయ్యాళిది- అన్న సామెత మాదిరిగా- తెలంగాణ సమస్యతో చెలగాటమాడడడం, వాయిదాల మీద వాయిదాలు వేస్తూ తేలికచేయడం, వారమంటే వారమా, నెలంటే నెలనా అని పిచ్చిప్రశ్నలు వేయడం గొప్ప సంస్కారమైనట్టు, కెసిఆర్‌కు మాత్రమే సంస్కారం

Saturday, February 9, 2013

 నిరాశకు మందు నిబ్బరమే


ఏమీ చేయకపోవడం అంటే కూడా ఏదో ఒకటి చేయడమే- పి.వి. నరసింహారావు సుప్రసిద్ధమైన మాటలు అవి. అయితే, తాను చేయాలనుకున్న పనుల విషయంలో ఎటువంటి తాత్సారమూ ఉదాసీనతా లేకుండా చాకచక్యంతో, చాణక్యంతో వ్యవహరించిన ఘనత పీవీ కి ఉన్నదని మనం మరచిపోలేము. పీవీతో వ్యక్తిగతంగా సరిపడకపోయినా సోనియాగాంధీకి పీవీమార్గంపై విముఖత ఏమీ లేదు. చేతలే కాదు, మాటలు కూడా కరువైన వ్యక్తిని ఆమె ప్రధానిగా ఎంచుకున్నారు. సమస్యలను పరిష్కరించడానికి కాక, సాచివేయడంలో ఆరితేరిన మనుషులను కోర్‌కమిటీగా సమకూర్చుకున్నారు.

కావలసిన పనుల విషయంలో వేగాన్ని, ఇతర నిర్ణయాల విషయంలో నత్తనడకని అనుసరించడంలో సోనియా, ఆమె బృందమూ పీవీ బాటలోనే నడుస్తున్నారు. వారమంటే ఏడురోజులా, నెల అంటే ముప్పైరోజులా- అని కాంగ్రెస్ పెద్దలు ఇప్పుడు అమాయకంగా ప్రశ్నిస్తున్నారు. పదిహేనేండ్ల నుంచి తెలంగాణ ఉద్యమం సాగుతున్నదని మరచి, తాము ఉద్యమక్రమంలో జోక్యం చేసుకుని తెలంగాణ పార్టీతో పొత్తు పెట్టుకుని ఎనిమిదేళ్లు గడిచిందని విస్మరించి- ఇంత పెద్ద సమస్యను రోజుల గడువులోపల పరిష్కరించడం సాధ్యమా- అని నిలదీస్తున్నారు. తెలంగాణపై ప్రకటన ఎప్పుడంటే, నిర్ణయం తీసుకున్నాక ప్రకటన ఎంత సేపు- అని గడుసుతనం ప్రకటిస్తున్నారు. ఇటువంటి పరిహాసవైఖరి కారణంగానే దేశంలో అనేక సమస్యలను మురగబెట్టి, వేల లక్షల ప్రాణనష్టానికి కారకులు కావడంతో పాటు, స్వయంగా తమకే ముప్పు తెచ్చుకున్న విద్రోహ, విషాదచరిత్ర కాంగ్రెస్ నాయకత్వానిది.

కాబట్టి, ఏమీ చేయకపోవడానికి కూడా ఒక అర్థం ఉంటుందని మరోసారి గుర్తించాలి. సమస్య సంక్లిష్టమయినది, జటిలమయినది కాబట్టి బుర్ర బద్దలు కొట్టుకున్నా పరిష్కారం దొరకక కాంగ్రెస్ అధినాయకులు గడువుమాట తప్పారని అనుకుంటే పొరపాటు. పరిష్కరించే సాహసం లేక, సంకల్పం లేక, యథాస్థితినుంచి అంగుళం కూడా కదలగలిగే చైతన్యం లేక, ప్రజాకాంక్షల మీద కనీస సానుభూతి లేక- ప్రదర్శిస్తున్న నిశ్చేతనే తప్ప